writing is my expression of walking

‘inspirasi burung hantu,

als je wakker wordt door de roep van de uil;
dan is de droom een wonderlijke ruil;
want deze roep wekt niet alleen mystieke ervaring of fantasie;
maar ook gedachten van zachte euforie;

het brengt je achter de illusies van dit leven;
in zuivere authenticiteit te mogen staan en beleven;
te zien, wat makkelijk kan ontgaan;
waarin ook schaduwzijden mogen bestaan;

van jezelf - maar ook van anderen;
zonder angst, oordeel of wens te moeten veranderen;
te groeien waar je het licht doorlaat, te durven kijken in breed perspectief;
niet alleen logisch, maar ook intuïtief;

niet langer te negeren wat je diep van binnen al weet;
her-innerend, je bent al compleet;
je zielsmissie te omarmen, ongeacht wat men verwacht;
het gaat tenslotte om je eigen innerlijke kracht;

niet in zweverigheid, maar in doorvoelde kennis en ervaring;
niet in de dagelijkse chaos, maar in stille, inzichtelijke openbaring;
vlieg als de uil, ook als het donker lijkt;
bewustzijn ontwaakt wanneer je naar binnen kijkt…’

nexum vel timor (verbinding of angst)

mijn credo is eigenlijk te leven in liefde en eerlijkheid;
respectvol omgaan in elkaars verscheidenheid;

maar met de huidige ontwikkelingen in de maatschappij;
wordt het steeds moeilijker te verbinden met de andere partij;

want net als ik denk we zijn allen één;
word ik weer buitengesloten en sta alleen;

verschillen lijken juist te worden aangescherpt en (op)nieuw gedefinieerd;
zodat angst oplaait of alsnog wordt geïnitieerd;

de oude ‘ik’ met boosheid en verdediging op ‘aan’;
komt weer vaker tevoorschijn in mijn bestaan…’

‘sensus distinctionis

de discriminatie van ongevaccineerden
  komt harder aan bij witte medemens;
het buitengesloten voelen en anders 
  behandeld worden, confronteert nogal intens;

de fragiliteit lijkt heftiger door de witte suprematie;
nu kleur niet perse iets te maken heeft met de polarisatie…’

'in deze tijd
is spontaniteit
en gezelligheid
niet meer een vanzelfsprekendheid

in deze wetenschap
en het juiste gezelschap
xtra dankbaar voor vriendschap’

‘trouw aan jezelf

tot mijn grote ontsteltenis,
lijkt er geen les geleerd uit de geschiedenis,

de beperkingen daargelaten,
ga ikzelf niets verantwoorden in mijn doen en laten,

laat je niet leiden door andermans angst,
luister naar je intuïtie, eerlijk duurt t langst…’

‘de chaos doet me verstillen,
de duisternis toont me het licht,
de pijn geeft me kracht,
het helen de erkentenis…’

‘nagespeelde aankomst, een extra gebaar in geld, allemaal ruim 70 jaar na dato;

is dat niet alleen maar een reddingspoging van overheid imago?

nu veel weggestopte geschiedenis bekend wordt bij een groter publiek;

en er een mondige generatie opstaat die in staat is tot dienen van repliek;

de generatie die het allemaal is aangedaan, is niet groot meer, zij werden systematisch genegeerd;

het trauma is groot en niet iets dat je met een toneelstuk rectificeert…’

‘verbanning van mystificaties

opgroeien in dit land,
spreken in deze taal,
  aanpassen aan de omgeving;

leren over eenzijdig verleden,
zwijgen over hetgeen we delen,
  maar nu komt de herbeleving;

durven mijn ruimte in te nemen,
durven te delen wie ik ben,
  aangeleerde conditionering doorbreken;

het uitspreken voelt als strijd,
hun onwetendheid als stille vijand,
  maar de wind waait nu uit alle windstreken!’

‘begrijp dat het niet altijd comfortabel is om het te hebben over kleur, racisme, witte suprematie;
maar het ontkennen is miskenning van de geschiedenis en de daarop resulterende situatie;
diversiteit kan juist mooi zijn, maar kansen zijn ongelijk verdeeld;
de basis ligt in de geschiedenis, waarin groepen zijn benadeeld;
als je daar niet bij hoorde, begrijp je het misschien niet helemaal;
is niet erg, maar sta open voor de dialoog en het signaal…’

'de plek waar ik los moest laten
samen met uw andere nazaten
het moment dat ik eigenlijk met u mee wou
maar ik achterbleef in de winterkou'

'de pijn van mijn ouder’s generatie
verdrongen in dansen en muziek
verhulde minderwaardigheid
in feestjes van tragiek…'

‘lieve mam,

wees maar blij dat je fysiek niet meer in deze wereld hoeft te zijn
niets is zoals we dachten, het meeste is schijn
bijna niets is echt, en hetgeen je wou nalaten
daar heb ik eerlijk gezegd, veel van moeten loslaten

heb ook wel mijn lol, maak er wel iets van
soms vanzelf, soms met veel elan
de tijd verandert, misschien word ik zelf te oud
maar we leren niet uit het verleden, dat is wat me benauwt

ach mam, zit soms niet zo lekker in mn vel
en dan is het weer zo’n moment, dan mis ik je wel
maar ben dankbaar dat ik jouw dochter mag zijn
en koester die rijkdom in mijn volle bewustzijn…’

‘opdat we niet vergeten
is wat we allemaal leren en weten
maar beseft men dat het nu weer gebeurt
in de run op vakantie wordt het niet eens betreurd
maar is het gewoon een feit
de creatie van medische apartheid…’

‘pijn ombuigen naar kracht,

iedereen groeit op met trauma in meer of mindere mate
relativeren helpt het lijden soms te verlaten
maar wat als de pijn leidt tot projectie
zonder stappen in bewuste zelfreflectie

niet kunnen genieten van het positieve
daarmee het beperken van het cognitieve
de vreugde wordt buitengesloten
de liefde op je pad afgestoten

onverwerkt trauma fysiek, emotioneel of mentaal
niet kunnen loslaten, wordt catastrofaal
als je loslaat hoeft dat niet te zeggen dat je vergeet
maar boosheid om historie is onnodig leed

het is nooit te laat om te transformeren
niet vergeten maar er van leren…’

'een traan,
gevoel van weemoed

het verdriet,
maar ook dankbaarheid in mijn gemoed

de contradictie,
overal aanwezig in mijn genen

de strijd,
is niet in een generatie verdwenen…'

‘confusing thoughts

mijn voorouders in gedachten
kan ik de pijn verzachten?
helen zij mee, als ik dat bij mezelf probeer?
en wat als ik mezelf met het verkeerde associeer

of wellicht toch hun leed vergelden
irritatie bij geschiedenisboeken die niets melden
eenzijdige belichting is toch indoctrinatie
mijn dna in consternatie…’

'een wandeling, in natuur bewustheid
doet stilstaan bij werelds absurditeit

een ieder is op eigen wijze sensitief
en vormt een visie, vanuit spiritueel perspectief

genietend van de geur die de regen achterliet
luisterend naar de oude bomen die praten, in dit mooie natuurgebied

de verbinding helpt het absurde relativeren
maar tegelijk het inzicht consolideren…'

'verwarrende wereld

wie ik dacht, is niet zo
wat ik dacht, is niet zo
waar ik dacht, is niet zo
wanneer ik dacht, is niet zo
waarom ik dacht, is niet zo
hoe ik dacht, is niet zo

alles waar ik op vertrouwde als kind,
blijkt een illusie
de wereld is een grote confusie…'

‘als je vertrouwt op je eigen gevoel en je eigen koers vaart
wellicht onbegrepen en derhalve ook niet altijd wordt aanvaard
veroordeeld en niet definieerbaar in de hokjesgeest van de anderen
men denkt of wenst dat je dan wel zal veranderen
maar je weet wie je bent, dus je staat zelf centraal
misschien ben je dan niet a- maar selectief sociaal…’

‘de essentie van existentie,

de laatste tijd vernemen we meer over eenzaamheid
in de context van quarantaine tijd
niet te verwarren met beperkte contacten en alleen zijn
want dat heeft niets te maken met je mate van welzijn

eenzaamheid is een gevoel, een gebrek aan verbinding
vaak negatief vertaald in symptoom diagnostisering
maar eenzaamheid kan bewustzijn en inzichten verhogen
een boost geven aan je intuïtief vermogen

met aanvaarding, omarming, aan de slag gaan, in volle aandacht
kun je intense emoties ombuigen tot innerlijke kracht
met dat lef kan eenzaamheid zich als een geschenk ontplooien
door de scherpzinnige beweging in je ziel open te gooien

geen negativiteit laten aanpraten, maar positief gefocust
dan is existentiële eenzaamheid geen last maar een lust!’

'en dan komt toch echt het moment dat u uw laatste adem uitblaast, temidden van uw dierbaren
iedereen die u kent zal kostbare herinneringen van u in het hart bewaren

ook al verstonden we elkaar niet altijd lieve mama Fatbinan-Soedjeboen
we begrepen elkaar wel in onze verstandhouding, de taal lieten we dan tenietdoen

met u voelt het alsof er weer een stukje wereld afbrokkelt in deze toch al verwarrende tijd
maar ik besef terdege dat u een gezegende leeftijd heeft bereikt

met veel nazaten, die uw liefde allemaal mochten ervaren, waarbij u niemand uitsluit
want uw liefde stond ook open voor deze ‘buitenstaander’, dat maakte u niets uit

ben dankbaar dat ik u heb mogen leren kennen met uw lach, uw consistente geloof maar ook kijk ik naar de video met uw gezang
terima kasih lieve mama Mariana, ik neem nog een slokje van thee telandjang!'

'alweer een jaar voorbij, zonder uw fysieke aanwezigheid
de grafsteen die is geplaatst, past naadloos bij uw authenticiteit

lieve pappie Loek, sta vaak stil bij wat u voor mij betekent
vandaag een beetje extra, dankbaar waarmee ik -mede door u- heb afgerekend

de kracht die is aangesproken, neemt niemand mij meer af
het stukje oorsprong dat u mij meegaf...'

'negen schalen kruiden als basis, een dag vol mystiek
iedere schaal krijgt zijn eigen symboliek
als mijn persoonlijke Keris als antenne fungeert
kunnen culturele rituelen en tradities niet meer worden genegeerd

van jimat tot healing en telepathie
alles draait om de juiste energie
afsluiting met een mooie upacara nenek moyang
ontspanning met eten, muziek en gezang...'

‘1951 - 2021

voorgelogen, afgedankt, ontheemd... ga er maar aan staan
weggestopt en in de steek gelaten... het is maar een deel van wat de eerste generatie is aangedaan

moed en loyaliteit bagatelliserend, het zwijgen opgelegd
na alle ontberingen, nog helemaal geen recht
status blijft zelfs miskend
het collectief verleden is in de geschiedenisboeken onbekend

het toepassen van stelselmatige onrechtvaardigheid
daarmee het scheppen van ongelijkwaardigheid
zoals de eerste generatie gewoon werd uitgerangeerd
wordt ook nu nog het gedeporteerde volk genegeerd

wat (voor)ouders is aangedaan
blijft als verzwegen trauma in dna bestaan
vergeten worden zal het dus niet
al suggereert men dat dit wel geschiedt

het gebrek aan respect voor de prijs die is betaald
is iets waar institutioneel in is gefaald’

70 jaar Molukkers in Nederland

'fysiek niet meer hier, al een tijd;
toch voelt het als definitiever afscheid;
als uw grafsteen wordt geplaatst;
is het mooi en af, is mijn gevoel misplaatst?
nee besef alleen dat ik u soms mis ;
tis goed zo met een beetje treurnis;
op deze ook wel mooie dag;
denk altijd aan u met een lach...'

‘de essentie van verbinding

een liefdesrelatie draait niet alleen om passie en romantiek
juist de spirituele verbinding maakt het uniek
de keuze je te verbinden zonder je authenticiteit te verliezen
in de puurheid om voor zielenliefde te kiezen

elkaar inspireren, laten groeien en helen
open communicatie zonder elkaar te veroordelen
elkaars waarheid begrijpen, zonder het ermee eens te hoeven zijn
met respect bewust zijn van elkaars kwetsbaarheid en pijn

beseffende dat je er beide voor kiest samen te zijn en niet afhaakt
in veiligheid jezelf mogen zijn zonder dat je elkaar kwijt raakt
laat dat je elkaars aanwezigheid koestert en dankbaar bent voor deze keuze
zonder vanzelfsprekendheid, maar wel in extase van het mysterieuze’

'falsa libertas

wijzende naar meer autoritair lijkende landen, waarin burger vrijheden makkelijk worden ingeperkt
mogen we ons afvragen hoe autoritair onze  zogenaamde moderne samenleving op mentale vrijheid kan worden aangemerkt

de bijna onherkenbare, verpakte macht structuur die ons modelleert
verantwoording en gedrag aanspreekt en ons tot volgzame burger reguleert

beetje propaganda, mentale disciplinering erbij
aangestuurde experts en wijzelf bepalen zogenaamd de gevolgen voor onze maatschappij

en wie bepaalt echt en blijft buiten schot?
dat laten we toch niet routeren naar de spreekwoordelijke doofpot?!’

'Conscienta,

Black Lives Matter, etnisch profileren, white supremacy
discriminerende algoritmes in Artificial Intelligency
schokkerend, heftig, maar ook inzicht verschaffend voor velen
bewustheid zorgt hopelijk voor reducerende vooroordelen

als je tegen onwetendheid van anderen aanloopt, wordt niet boos
beter de opbouwende dialoog aangaan zonder ego’s
deze verantwoordelijkheid nemen vraagt lef
maar respect zal groeien met toenemend gezamenlijk realiteitsbesef...'

'Polarisatie,

als je pro-maatregelen bent, ben je nog geen schapenkudde element
net zomin dat als je contra-maatregelen bent, je voorstander voor rellen bent

het demonstratie recht is normaliter legaal
door stelselmatig tegenhouden ineens een soort van illegaal
uitvergroting van een klein deel van de gevolgen in eenzijdige journalistiek
maar over de oorzaak en het leed daaruit is men laconiek

demonstreren tegen vrijheidsschending
wordt afgetekend als pro-plundering
het zijn noodverordeningen die dan in werking treden
de consequenties zijn omstreden

laten we verbinden met respect, zonder op elkaars mening af te geven
zodat we gezamenlijk strijden om weer in vrijheid te kunnen leven!'

'Divide et Impera,

een eeuwenoude tactiek
wederom toegepast door de politiek

het recht om te demonstreren
geïnfiltreerd door undercovers die acteren

de boodschap kan niet worden uitgedragen
vreedzame protesten vertekend tot belagen

met wat eerder in de koloniën werd gehanteerd
wordt nu het eigen land gemanipuleerd

verdeel en heers, om te betreuren
dit laten wij toch niet weer gebeuren?'

‘wie had dit vorig jaar gedacht
in ons land een lockdown van kracht

virusangst, mondkapjes, hygiëne plicht
niet meer uit eten of spontaniteit zonder toezicht

dus kerstborrels en wat dies meer zij
dat is iets voor een after-lockdown partij

neemt niet weg dat de eindejaars wensen blijven bestaan
maar dan uitgebreid met de opperwens het 'virus' te verslaan'

'als ik een stap neem in mijn ontwikkeling,
bij elke ontdekking of verwondering,
mis ik jou...

als ik niet zo lekker in mn vel zit,
tegen je aan wil kruipen, de boze wereld ff exit,
mis ik jou...

als ik aan het koken ben, iets lekkers heb gemaakt,
en de smaak is alsof jij het hebt aangeraakt,
mis ik jou...

als ik mezelf zoek in de huidige maatschappij,
zonder mijn authenticiteit te verliezen daarbij,
mis ik jou...

als ik weer iemand uitleg, waarom de geschiedenis mij hier bracht,
door gemaakte keuzes, maar ook door overmacht,
mis ik jou...


lieve mam, natuurlijk voel, ruik, hoor en mis ik jou, bij elke stap in mijn leven,
had je nog zoveel willen terug geven,

maar met de mondigheid van mijn generatie,
verwerk ik hopelijk ook een deel van jouw weliswaar ingehouden frustratie...'

‘walking thought

af en toe wat mopperen door mijzelf of anderen
inmiddels wetende dat de wereld zomaar kan veranderen

beseffende dat we leven in basale overvloed
ook al wordt dat nu met beperkingen beïnvloed

tijd hebben om stil te staan bij de kunstmatige rijkdom van consumentisme
wat dat betreft weer een blik met gezonder relativisme

emotionele rijkdom is tenslotte wat ons leven echte waarde kan geven
het zien van al het mooie in dankbaarheid door vanuit je hart te leven...’

'toen ik vanmorgen wakker schrok;
    omdat ik u zocht in mijn droom,
    aanstellerij is de gedachte die ik intoom,
    maar een ogenblik later,
    ben ikzelf wat accurater,
    beseffende dat de dag dat u werd geboren,
    vandaag meer dan een eeuw tevoren,
voor mijn bestaan een epoque;

dank lieve pap, voor wat u me hebt meegegeven
had u graag laten zien en laten weten
dat het leven ook mooi kan zijn
met het ombuigen van uw pijn...'

‘ziekte in spirituele zin

ons fysieke lichaam is maar een deel van ons zijn
maar laat ons meer weten over ons gehele bewustzijn
bij emotionele of spirituele disbalans
of als er een verandering is in onze levens cadans

te weinig aandacht, weggestopte pijn, onverwerkt verdriet
of als we leven met beperking op vertrouwensgebied 
ons lichaam zal communiceren, maar we luisteren vaak slecht
onze eerste toevlucht van fysiek beter worden is niet altijd terecht

slachtofferschap en zelfveroordeling zijn makkelijkere toevluchtsoorden
dan voelen en proberen te begrijpen wat het lichaam ons laat weten zonder woorden
want ook op het gebied van ‘gezond zijn’ kun je stappen uit je comfort zone
of beter gezegd het proberen los te laten van geconditioneerde patronen

want wie zegt dat ziek zijn of een beperking hebben verkeerd is?
misschien zit er een diepere laag in zo’n gebeurtenis
spirituele groei of een les voor je omgeving
of wat bewuster stil te staan bij zingeving

fysiek beter worden is dan maar één variant
uitgaan van wat je ziel nodig heeft, geeft perspectief in groter verband
kan genezing ook het toelaten van heling zijn?
want heling en fysiek beter worden liggen niet altijd op één lijn

ziekte als kompas, als gids waar te gaan
geef jezelf over aan het mysterie van je bestaan
als je in liefde vertrouwt op wat komen gaat, whatever that is
mogelijkerwijs heeft ziek zijn dan ineens een heel andere betekenis...’

'40 dagen voel, ruik en hoor ik je nog hier
je was ook zoveel meer dan mijn eigenzinnige lieve huisdier

soms ben ik egoïstisch verdrietig dat je er fysiek niet meer bent
maar weet dat je nu mag loslaten, het is goed zo, dus pak jouw moment...'

4ever in my❤️

‘rouw

als een dierbare is heengegaan
is het proces dat je moet aangaan
het vinden van een nieuwe balans
zo voelt het voor mij althans

niet alleen het cliché van ‘een plekje geven‘
wat men vaak zegt als goedbedoeld medeleven
of het doorlopen van gedefinieerde fasen van rouw
hokjes waar ik niet op bouw

dat suggereert een voorbijgaande aard
dat je het achter je kunt laten, als je het maar hebt aanvaard

wat tijd doet, is niet het helen
meer leren omgaan met aangepaste rituelen
het aangaan van de pijnlijke confrontatie
want dat is de nieuwe situatie

het zonder schuldgevoel weer durven genieten
rouw is de keerzijde van liefde...’

'fantoompijn,

als ik je inmiddels afgekoelde en enigszins verstijfde lichaam aanschouw
lijkt het of ik je ademhaling zie, alsof ik je vertrek niet vertrouw
als ik afleiding in de nietszeggende tv beelden zoek en niet vind
hoor ik het bij jouw slaap horende snurken, gewend aan alles wat ons verbindt

ach lieve Beer, je was het mannetje in huis, mijn trouwste metgezel
je zit verweven in mijn leven, acceptatie dringt nog niet door tot mijn hersencel
of het nu je bedelen, je grapjes, of het stukje vlees is dat ik voor jou bewaar
onze dagelijkse rituelen, maar ook jouw bescherming voor mogelijk gevaar

de leegte die je achter laat, voelt als een amputatie
zal wel even duren voor ik t besef, er is geen mogelijkheid tot rectificatie...'

4ever in my ❤️

'als je op latere leeftijd bij mij komt wonen
een ander hondje kunt tonen
dat het allemaal wat relaxter kan
haar de veiligheid gaf van een stoere man
maar ook lief en grappig kon zijn
een grote beschermer was, al was je fysiek heel klein
onvoorwaardelijk voor me stond
zoals misschien elke hond
ons mensen leert om te zijn
en niet te fixeren op de pijn
maar genieten van het moment
ook al was je hartpatiënt
mij veel hebt gegeten
dan dank ik voor onze jaren samen in dit leven'

ga je missen lieve Beer

Beer *09-2004  †09-2020

‘Vrijheid,

iedereen is het erover eens…. vrijheid is een groot goed
maar tijdens ons levenspad worden we gevoed
interpretaties en oordelen vormen met de jaren
hoe vrij is de vrijheid dan eigenlijk die we ervaren?

sinds dit jaar weten wij ook wat fysieke beperking betekent
ineens is ons recht op vrijheid niet meer zo vanzelfsprekend
tolerantie is weer op de kaart gezet
en komen we tegen onrecht in verzet

grenzen in heroverweging en verdediging
want vrijheid van meningsuiting is geen vrijheid tot belediging
en waar ligt de grens van individualistisch eigenbelang?
tradities, regels, gedragscodes en de samenhang

vrijheid blijkt dus eigenlijk gebonden, klinkt als contradictie
of is onze vrijheid eigenlijk ook niet meer dan fictie?

maar onze innerlijke vrijheid, hoe staat het daarmee
die hebben we toch zelf in de hand, naar mijn idee

de keuze, hoe om te gaan met de omstandigheden waarin je verkeert
blijf je slachtoffer hiervan waarin je je echte emoties maskeert
of neem je verantwoording voor jouw eigen geluk en blijf je bij jezelf
waarbij je oude energieën en oordelen loslaat, dat gaan zeker niet vanzelf

geen makkelijke weg, we zijn zo geconditioneerd
soms heel onbewust en gewend hoe het nu functioneert
maar als je uitstijgt boven het weliswaar onbewust kuddegedrag
dan sla je je vleugels uit en begint de echte omslag

inderdaad, geen weg zonder hobbels of strijd
maar beloning is het leven in innerlijke vrijheid!’

‘trust your soul,

wat eerst als louter toeval wordt ervaren
blijkt later precies passend te verklaren

nog onbegrepen, is het weleens lastig los te laten
maar we hoeven toch niet alles meteen te kunnen plaatsen?
want is de noodzaak van logica altijd op zn plek?
of kunnen de wetten van oorzaak & gevolg ook opzij worden gezet?

wellicht durf je juist te geloven in de bijzonderheid
van geschenken in synchroniciteit?

de durf te zoeken naar je zielendoel
vrije wil geeft een keuze vanuit gevoel
als je niet vanuit ego, maar met je hart kunt kijken
zul je niet meer makkelijk van je pad afwijken

misschien is het vertrouwen op ‘toevalligheden’
wel een van de mooie geschenken in dit leven.....’

‘historie die niet wordt herschreven
verbloeming van het verleden
post factum benoeming is nog geen erkenning
daarmee is er ook geen herkenning
van collectief verleden en identiteit
zodat we slechts worden gezien als etniciteit

niet rechtmatig verworven rijkdom
de gedupeerden zijn daarbij niet welkom
ongelijkheid door het niet uniformeren
daar willen we ons niet aan conformeren
laten we informatie eerlijk delen
zodat het trauma kan helen
door het eerlijk te normeren

verantwoording voor historische contextualisatie
zodat de onderlinge relatie
zonder culturele assimilatie
recht doet aan onze eerste generatie'

'lieve pap,

op deze dag, kwam er een eind aan ons dagelijks contact moment
raar idee dat u al 27 jaar niet meer fysiek bij ons bent

uw voorkeur in eten, woordkeuze en muziek
zijn onbewust verweven in mijn eigen ritmiek

had u zo graag meer willen geven
zodat u ook meer had kunnen genieten in dit leven

weet dat uw levenspad niet makkelijk is geweest
maar hoop dat uw trauma nu ook geneest

pap, bedankt voor de offers die u bracht
het heeft mijn leven in een andere context gebracht...'

‘bewustwording brengt ook een kritische blik op ons taalgebruik
het is best confronterend hoe geïndoctrineerd we zijn, scholing als misbruik

onbewust zijn we gevormd door te kijken vanuit wit perspectief
door verantwoordelijkheid te nemen worden we ook in woordkeuze selectief

want met een zelfkritische blik naar woorden en hun oorsprong
zullen we niet meer spreken met neokoloniale tong’

‘verbondenheid in vrijheid

we ontmoeten anderen tijdens onze levensdans
ook in deze relaties draait het om de juiste balans
soms kies je voor verbinding, maar benauwd het al snel
kan zijn dat de connectie te dominant is in het spel
maar als daarentegen de gezamenlijke fundatie te klein is door de gekozen vrijheid
kan dat resulteren in oppervlakkigheid of zelfs eenzaamheid

als je goed met jezelf in verbinding staat
zegt dit vaak iets over hoe je je evenwicht bewaakt
bij jezelf blijven, geeft vertrouwen en innerlijke rust
je staat open voor liefde en bent zelfbewust
ervaart verbondenheid als keuze, niet als beperking
waarbij je eigen vrijheid voelt als versterking

in balans is het de liefde die angst overwint
en durf je te kiezen voor relaties met diepgang, omdat je vanuit je hart verbindt'

'mensen, omstandigheden, gedrag, andermans verwachtingen... veel losgelaten afgelopen jaren
plaats voor groei, ontwikkeling maar vooral ruimte om mezelf weer te ervaren

als je in je kracht staat en droefheid uit je vocabulaire is geschrapt
is het confronterend als je jezelf op treurnis betrapt

besef dat waarschijnlijk de laatste dagen van je trouwe viervoeter zijn aangebroken, voelt als verdriet
een van de weinige dingen die je nog niet los liet...'

'lieve mam,

als ik je mis,
best wel vaak
zou ik zo graag vertellen,
wat ik meemaak

mis je mentaal, maar ook fysiek
in de spiegel,
zie ik vaker dezelfde mimiek

probeer te helen
wat jij verbaal niet kon delen
maar ik wel voel
je weet wel wat ik bedoel

inmiddels bijna net zolang zonder als met jou hier
gelukkig ben je onderdeel van hetgeen ik vier

maar op een dag als deze, toen je ons los verliet
voelt het ook een beetje als verdriet...'

‘liefde is een oprecht gevoel, geen statistiek
beweegt op natuurlijke wijze en niet in een vastgestelde ritmiek
zoals echte vriendschap er is, zonder noodzakelijke structurele investering
geen oordeel over elkaar, maar onvoorwaardelijke waardering’

'teteku

onbekende bekende,
deel van mij,
onbekende bekende,
zo dichtbij,

onbekende bekende,
eigenlijk onvindbaar,
onbekende bekende,
maar zo herkenbaar,

onbekende bekende,
kan er niet omheen,
onbekende bekende,
onze handen slaan ineen,

onbekende bekende,
mijn onzichtbare achterban,
onbekende bekende,
het bloed kruipt waar het niet gaan kan’

‘nationale identiteit

protesten die demonstreren tegen racisme
en vragen om een kritische kijk op kolonialisme
stuiten vaak tegen de borst van de witte Nederlander
maar is zeker niet bedoeld als oproep tot tegenstander

slechts een bewustwording van gezamenlijke historie en bijbehorende prioriteiten
zonder verbloeming of uitsluiting van feiten
want zijn we niet allen voor transparante educatie
zonder uitsluiting en gezien in juiste tijd contextualisatie

onze huidige normen en waarden hebben toch geen behoefte aan het rehabiliteren
van slavernij, moorden, uitbuiting en overheersen
voor de huidige multiculturele Nederlander is het openheid die prevaleert
en bewustheid van de lessen die de geschiedenis ons leert’

'vertrouwen

als je als kind met aangeboren vertrouwen
de wereld instapt om je te ontvouwen

maar hobbels en obstakels je omvormen
met beschermende inzichten en beperkende normen

je jezelf gaat inhouden en eisen stelt aan anderen
of erger nog, denkt anderen te willen veranderen

ja het bouwen van condities gaat dan bijna vanzelf
verwachtingen die vooral te maken hebben met jezelf

als je dat gaat beseffen en bewust kunt loslaten
de wereld en liefde weer durft toe te laten

je hart openstelt en controle laat gaan
het oude vertrouwen weer kan bestaan

besef je dat trouw aan jezelf het voornaamste is dat er toe doet
en je gewoon het kind kunt zijn, zodat je jezelf weer ontmoet’

‘verpakte onzekerheid

ken je die mensen met altijd het laatste woord?
vind het vaak lastig en een soort van ongehoord

ze lijken wellicht zeker en onnavolgbaar
maar zijn volgens mij juist onzeker en kwetsbaar

leven met de angst dat ongelijke ideeën van de ander
resulteert in afwijzing en tegenstander

terwijl dit niets te maken heeft met persoonlijke appreciatie
want de laatste uitspraak is geen compensatie

voor gelijk hebben, winnen of de controle behouden
of wellicht verworven erkenning in stand houden

meningsverschil is geen bedreiging, maar slechts een verschil
geen afwijzing maar zoiets als kijken met een andere bril

juist onze verschillen maken het leven toch interessant
als we maar respect houden voor elkaar, assertiviteit zonder weerstand’

‘status quo

wat leert deze ‘crisis‘ ons over respect voor onze natuur?
als we klimaatverandering bezien vanuit westerse cultuur

we hebben de aarde nodig en niet andersom
waarom gaan we er dan zo onzorgvuldig mee om?

we zijn onderdeel van, de natuur is geen hulpbron om uit te buiten
beseffen we dan niet dat we zonder respect onszelf gaan buitensluiten?

we zijn als mens toch niets meer of minder dan andere levensvormen
het onderling respect lijkt ondergeschikt aan commerciële normen

misschien eens nadenken over de uitgangspunten van onze welvaartseconomie
voor de uitbraak van een volgende pandemie’

‘associatie

de enige manier om ons onze vrijheden te laten inperken
zonder grootscheeps tegenwerken
is het inboezemen van angst voor het onbekende
iedereen lijkt bang voor mogelijke ongecontroleerde ellende

is deze situatie eigenlijk echt zo ongecontroleerd?
of is het vanuit de gevestigde orde gecreëerd?

wat als het iets uit militaire of religieuze hoek betreft
of toch een theorie uit conspiricy die ons treft
gaat het weer om geld, politiek en het ‘in control’ zijn?
en hoe gaat het dan verder op deze tijdlijn?

weet niet zo goed wat mijn eigen standpunt is
maar heb wel het gevoel van ongewis
houd me weliswaar aan de regels die zijn opgelegd
maar betwijfel of deze kloppen, vind niet alles terecht

zeg nou zelf…zijn regels nou echt efficiënt
als ze niet overal even consequent worden voorgeschreven op dit moment

ach, aan de andere kant is dit ook een mooie tijd
maar heb er een hekel aan als we worden misleid
voor nu maar even mee met de flow
laten we vooral bij onszelf blijven tijdens deze show’

‘zelfreflectie

tijdens Corona quarantaine in zelf confrontatie
met verantwoording voor eigen frustratie
als je niet van jezelf houdt
jezelf in geconditioneerde mechanismen schuil houdt
anderen je pijn of leegte moeten opvullen
zal je gedrag alleen voorwaardelijke liefde onthullen
die zomaar kan omslaan in haat
dit blijken gevoelens van zelfafwijzing als surrogaat

transformeer deze tot zelfliefde en -acceptatie
zodat bevestiging niet nodig is in misplaatste compensatie
je gevoelens gaan bestaan uit zuivere affectie
niet meer ontstaan uit louter projectie

de wereld om je heen in zelfreflectie’

’spirituele bewustwording

in deze tijd krijgen we de kans bij onszelf te rade te gaan
even een pas op de plaats in ons huidige bestaan
waar zijn we mee bezig, is dit waar ik behoefte aan heb?
of laten we ons leiden door social media op het world wide web?

ook onze relatie tot de wereld en de veroorzaakte milieuvervuiling misschien
is onze wijze van consumptie iets wat we kunnen herzien?
en de waardering van onderbetaalde beroepen
want dat blijken net de cruciale groepen

in deze tijd is het accepteren van angst actueel
het loslaten van controle essentieel
heling van geconditioneerde patronen
transformatie tot vertrouwen zal je belonen

je hart openen, in eerste instantie voor jezelf
liefdevolle connecties komen dan vanzelf’

'het is niet te geloven
excuses en medeogen
ten koste van alweer
onze voorouders van weleer
er wordt weer eens voorbij gegaan
aan eigen trouwe onderdaan
zelfverrijking blijf enige belang
historische teloorgang
al eeuwenlang
mentaliteit binatang!'

‘laat me

je leven wordt beïnvloed door de intermenselijke relaties om je heen
je geliefde, je ouders, eigenlijk je hele familie systeem
kan - meestal onbewust - meespelen bij het maken van keuze
het resultaat is daarmee niet altijd de meest harmonieuze
maar ook social media, de prestatiemaatschappij, kunnen invloed hebben op je pad
hoe blijf je naar je authenticiteit luisteren in deze habitat?
als je hier bewust van bent en zo nodig van distantieert
kom je tot de roep van je hart, omdat je je vrijheid initieert’

'door het lot verbonden, van beide kant geen eerste keus
al speelde je vaak tweede viool, je droeg je lot gracieus
je voorkeur voor een mannelijke baas werd je ontnomen
maar met een reu als metgezel is dat gelukkig goedgekomen

je zenuwachtige onrust is nooit helemaal weg gegaan
maar je werd wel relaxter, je leek gelukkig in je bestaan

lieve Kancil, ik hoop dat ik je genoeg heb gegeven
en je ook hebt genoten van ons gezamenlijk leven

terima kasih kleine nenek
denk dat je je rust nu gevonden hebt'

Kancil *2005 † 2020

‘psychologische omslag

trauma’s uit de eerdere generatie
niet altijd in serieuze consideratie
ontkennen en negeren
of juist compenseren

het verleden zal blijven achtervolgen
de pijn blijft bestaan dientengevolge
erken en neem verantwoording
zodat kan worden gestart met de verwerking

de verdediging zal transformeren tot kracht
heling krijgt de eerlijke aandacht
misschien wel enigszins uit comfort
geen victim meer maar een survivor!’

‘verbinding in autonomie

het vinden van de balans, lekker cliché
met eten, drinken, bewegen en werk.. want daarmee
hoeft niets je te beletten
minder goede dingen te doen door er wat beters tegenover te zetten

minder vaak worden persoonlijke relaties genoemd in deze rij
maar is het niet juist dat ook hierbij
het gaat om de balans in verbinden en loslaten
basis is toch vertrouwen en elkaar vrijlaten

is niet ieders behoefte in eerste instantie
houd van me, maar respecteer mijn autonomie’

‘compos mentis

als een gekroond virus uitbreekt
lijkt het een excuus voor de racist die spreekt
de grenzen van racisme en stigmatisering te overschrijden
en zelfs een racistisch carnavalslied te rijmen

de noodzakelijke hashtag voor Aziaten
is het enige verweer tegen de niet adequate(n)
geen formele steun uit deze uitlaatklep
waardoor de toon weer is gezet

leven we in zo’n angst maatschappij
dat we uitkomen op onderling gebakkelei?
het virus waar we bang voor moeten zijn
is de infectie van racisme, bij volle bewustzijn’

‘onvoorwaardelijke liefde

vroeger dacht je te begrijpen dat liefde werd verdiend met gewenst gedrag
een soort ruilmiddel zeg maar, waardoor je later inzag
dat onvoorwaardelijkheid wellicht zit in volledige acceptatie
de onvolkomenheden van de ander in appreciatie
maar daar is de valkuil van grenzeloosheid en jezelf tekort doen
dat moet je jezelf niet willen aandoen

liefde is er namelijk altijd, onvoorwaardelijkheid zit daar per definitie al in
wat er wel toe doet is de mate waarin
je van jezelf houdt, onafhankelijk van externe factoren
pas daarna kun je anderen bekoren
in vrijheid alle liefde ervaren en geven
de echte onvoorwaardelijkheid in je leven’

‘who am I to judge

als blijkt dat mijn hondje niet meer zal genezen
is ze op mijn besluit aangewezen

als ze nog kwispelt en speelt, wie ben ik dan om dit te bestrijden
de dierenarts lijkt snel in haar oordeel, het dier niet onnodig te laten lijden

geen afscheid te willen nemen, is dat egoïsme?
of schop ik weer tegen gevestigde mechanismen

want al lijkt dit advies normatief
misschien ben ik wat sensitief

het is mijn grote angst, het morele dilemma
beslissen over leven en dood staat niet op mijn agenda

mijn dier mag zelf beslissen, ik geloof in de natuur
euthanasie is nu in ieder geval prematuur’

‘dementie in de welvaartsmaatschappij

vergeetachtigheid, decorum verlies, is dit allen verdriet of is er ook gewin?
want heeft het dichtbij meemaken van deze ziekte misschien ook betekenisgeving in spirituele zin?

met afname in functies van cognitie
vervalt ook het beschermingsmechanisme
geen verdringing of projectie
maar ook geen sublimatie of escapisme

met minder aangeleerde persoonlijkheid in pacht
maar aangeboren zielenessentie als kracht
wordt voelen en ervaren verrijkt
omdat je alles zonder ratio bekijkt

ontmoeting op zielsniveau is puur en onbevangen
deze connectie werkt helend, er zijn geen eigenbelangen
de momenten die het oplevert zijn mooi en uniek
misschien een verlichting niet alleen te kijken vanuit tragiek’

‘de paradox van individualisering

in het proces van individualisering worden eigen grenzen gedefinieerd
want als de sociale cohesie reduceert

geeft dat ruimte voor vrijheden in uiting, ontplooiing en op sociaal gebied
talenten die je dan als individu aanbiedt

maar een gevoel van bedreiging lijkt zich te ontwikkelen door verschillen en ongelijkheid
dat leidt tot krampachtige intolerantie, klaarblijkelijk

verschil in ras, politieke overtuiging of gender
stuit op onbegrip, angst en maakt daardoor onbekender

het loslaten van controle lijkt een van de lastigste processen
en kan zelfs leiden tot ongewenste excessen

zolang we controle belangrijker vinden dan vertrouwen
zal de maatschappij blijven benauwen'

’de zelfhelende kracht

als je de pijn in je lijf herkent
er naar luistert maar ook erkent
het wilt helen, fysiek en emotioneel
beseffende, alles is existentieel

overschrijding van je grenzen niet meer tolereert
verantwoording neemt voor wat je zelf creëert
hiermee je pijn omarmt en zelfliefde ontwikkelt
dan merk je, voelen zonder oordeel is niet zo ingewikkeld’

‘als je eindelijk weer van jezelf houdt
en aan je eigen processen bouwt
de geconditioneerde los laat
de wereld in liefde gadeslaat
je zielsverwanten vindt
dan weet je dat je alles overwint'

‘het na seizoen, de veranderende energie
wekt ons verlangen naar juli
als de niet brekende, maar buigende bamboe
als duka & suka, maar ook Molo-Oekoe
de buiging en golfbeweging der natuur
alles gaat hand in hand en is van beperkte duur
dat we nu hier zijn en straks daar
berkat, als we weer mogen lopen in het voorjaar'

'als je langer was gebleven
hadden we nog even
kunnen delen
of onze rituelen
kunnen herhalen
of jouw verhalen
kunnen vastleggen
maar wat zou ik zeggen
als ik je nog even had
dat ik je aanbad en liefhad?
of dat ons gezamenlijk levenspad
te kort was samengevat?
ach lieve mam, de wereld hier
niet louter plezier
waar jij nu bent
vast excellent
tis goed zo
sowieso
tis alleen
in t algemeen
zie ik stukjes jij
steeds meer in mij
wellicht cliché
ik zit er niet mee
maar wou t even kwijt
bedankt voor je strijd'

‘streng, lief en soms afstandelijk
serieus, intelligent en mannelijk

geen prietpraat was aan u besteed
dat herken ik wel, in mn eigenbeeld

de pijn die u niet expliciet deelde met mij
is impliciet wel heel dichtbij

als ik mijn ogen sluit, bent u er nog
mijn angst is dat te verliezen, is het slechts gevoelsbedrog?

als ik uw jazz playlist afspeel, voel ik me weer geborgen
voelt alles als zondagmorgen

pap, dank voor uw legacy,
ben er rijk mee, inclusief de poëzie’

'tweede generatie Molukkers

paternalistisch, beperkt en benauwd
maar ook zo veilig en vertrouwd
weg willen, maar het voelt zo geamputeerd
als je daarbuiten niet wordt geaccepteerd

geen toekomst of eerlijke kans in de maatschappij
de overheid pikte ons vaders soldij
herhaaldelijke petities aan de overheid
geen respons, respectloos respijt

werkeloosheid, machteloosheid, vlucht in criminaliteit en drugs
voor de rest van de maatschappij lijkt dit synoniem aan Moluks
zoekende naar eigen identiteit in destructief gedrag
met uiterlijk vertoon scharen we samen onder onze eigen vlag

het geduld raakt op, we zijn teleurgesteld en boos
we manifesteren ons agressiever, onze positie lijkt uitzichtloos
politiek lukt het onze leiders niet zich te profileren
hoe kunnen wij ons hier een toekomst ambiëren

als een van onze helden wordt geëxecuteerd
is het onze generatie die radicaliseert
de frustraties vragen om actiever beleid
we raken de controle kwijt....

velen hebben we hierdoor verloren
maar er is ook al een nieuwe generatie geboren
hun toekomst hier, zonder al onze pijn
de offers die we brachten, resulteert in waar zij nu zijn

derde generatie, trots op hoe jullie je ontwikkelen, zet em op
maar jangan lupa waar eerdere generaties voor hebben geknokt'

‘de rust die u bracht
de samenloop met de keuzes die ik maakte
de erkenning die u mij gaf
de manier waarop u me raakte

wat op z'n plek viel voor mij
geeft me rust en maakt me vrij
daarom, voor altijd een teken van u op mijn dij’

‘van buiten lijken we modern
maar toen onze alalihunu meteta werd aangebracht
kwamen we terug tot onze eigen kern
bij onze eeuwenoude mahina kracht
onze oorsprong ontwaakt
het voelt als vervolmaakt
geen gewone molo okoe girl
maar een mahina 2.0!’

‘completer
pa’atei, de facilitator

vernieuwingen
in vier windrichtingen

berkat
dengan burung fregat

nog meer kracht
onverwacht

kan er niet meer omheen
wetende dat met hetgeen

zichtbaar gemaakt is op mijn huid
ik openlijk aanduid

wat tot mij doordrong
mijn eigen oorsprong’

'wat verborgen was
en nu zichtbaar

zo nieuw
maar ook zo oud

zo inspirerend
maar ook vertrouwd

wat ik al wist
maar niet altijd realiseerde

wat ik al voelde
maar niet authenticeerde

wat ik ben, wat ik doe
asal mula ku

lawa mena hau lala'

‘bescheiden, spiritueel en uniek,
vertaalt in authentieke symboliek,

na eeuwen van vergeten,
teruggebracht wat we diep van binnen weten,

het tikken brengt ons in trance,
herinnert aan onze mahina MoloOekoe balans,

het faciliteert onze vrouwelijke schoonheid,
heelt ons met onze eigen identiteit,

Nunusaku, Tiga Batang Air,
revival van Pa’atei!’

‘jij,
deel van mij

gemis? verdriet?
ja…maar ook weer niet

je pijn en onrust
bleven verzwegen
meestal bewust

je levenshouding
draaide om respect
je bleef altijd correct

maar het onrecht
de onderhuidse strijd voor erkenning
zijn ook in deze tijd nog herkenning

de ingehouden woede buig ik om
rijkdom nu, en dankbaarheid
die kracht is nu mijn eigenheid

heling van wonden
voor altijd verbonden’

'aan de rand van het bestaan
lijkt de realiteit soms minder aangenaam
en laat ik in mijn droom
met de zelf gecreëerde beelden
de wereld een waan
in het vertrouwen
dat met het ontkennen van wat ik zag
de toekomst kan veranderen'

'hati ke hati

een blik van u
was genoeg
om mij te vertellen
wat u zei

rust in onrust
erkenning in zoektocht
u deelde
en heelde

gereja op zondag
jazz in de gang
een traan bij Iring Dikau
uw lach maakte mijn dag

de leegte nu
koesterende dankbaarheid
kostbare herinnering
liefde, onze verbinding'