is het jou ook wel eens overkomen?

mij in ieder geval wel, eerlijk gezegd de laatste tijd veel meer dan vroeger

of dat ligt aan mijn domicilie, het politieke klimaat,  of toch weer mijn authentieke uiterlijk… geen idee, misschien wel een combi van dat alles?

maar als ik mensen aankijk, ze netjes groet, ze me soms zelfs blijven aankijken maar geen reactie geven… ja, dan word ik boos maar vooral ook erg verdrietig

invullen, vooroordelen, onwetendheid van de gezamenlijke geschiedenis… het voelt in ieder geval als arrogantie ten top!

eerst dacht ik nog naïef dat sommige mensen niemand groeten, maar als ze de volgende (witte) voorbijganger wel teruggroeten, ja dan blijkt toch maar weer dat bewegingen als #BLM, #decolonizeyourmind en het uitspreken van #whitesupremacy noodzakelijk zijn!

de hoop deze vergiftiging in een volgende generatie een halt toe te roepen, kan alleen als we blijven benoemen, in gesprek gaan en vooral de opbouwende confrontatie niet uit de weg te gaan, hoe moeilijk dat soms ook is…