Als ik in het verleden weleens bij een apotheek binnen kwam, had ik altijd het gevoel adequaat te worden geholpen door professionele mensen. Er heerste altijd een soort steriele medische sfeer in mijn beleving.

In mijn huidige woonplaats  (een dorpje in de buurt van Arnhem) is er maar één apotheek voorhanden die mij voor het eerst een heel andere beleving geeft van een apotheek.

Begrijp heus wel dat een apotheek ook afhankelijkheden heeft en ben me inmiddels ook bewust van geld en politiek in de farmaceutische industrie, maar op één of andere manier kan het bij deze apotheek nooit eens gewoon zonder problemen worden geleverd en/of gecommuniceerd.

Zo werd mij:

• een alternatief merk geboden van een medicatie, dat achteraf nooit voor vergoeding in aanmerking schijnt te kunnen komen (kreeg ik later van de verzekering te horen);
• een medicatie die ik halveer ineens in capsule vorm (en dus niet deelbaar) werd gegeven…toen ik het halveren noemde, werd dit gebagatelliseerd, want dit was al een minimale hoeveelheid werkzame stof;

Ook wat efficiëntie betreft heb ik mijn vraagtekens:

• er staan twee dagen verwerkingstijd voor levering van medicatie (best lang als de voorschrijving online door de huisarts is doorgestuurd, maar dat terzijde)…toen ik het een keer op de tweede dag vroeg of het misschien al uitgegeven kon worden (was in de buurt en het weekend kwam er aan) kreeg ik een enorme uiteenzetting hoe ik dat kon denken (pfff…het was maar een vraag);
• tussen de middag (best een fijn tijdstip om tijdens een werkdag je medicatie te kunnen halen) is de apotheek een uur gesloten… met twee uitgifte balies, en aanwezigheid van minimaal drie (vaak vier) medewerkers, zou het m.i. best flexibeler kunnen.

Wat me nog het meest bevreemd is dat ik elke keer dat ik daar kom, het gevoel heb indringer c.q. verstoorder te zijn van een theekransje.

Niet werk gerelateerde gesprekken van de medewerkers worden gewoon voortgezet, je moet zelfs wat langer wachten daardoor en wordt tussendoor geholpen…je krijgt daardoor niet het gevoel te worden gezien of gehoord als klant. Eigenlijk is de enige communicatie (naast de noodzakelijke vraag naar je geboortedatum en naam) de mededeling van onmogelijkheden (niet verkrijgbaar, ander merk, andere vorm)… in een altijd denigrerende toon zonder verantwoording (‘kan er niets aan doen, het is nou eenmaal zo’).

Best jammer dat een gerespecteerd beroep op deze manier kan worden uitgevoerd. Hopelijk betreft het alleen deze apotheek of alleen de houding naar mij als vreemde eend in de bijt (lees:dorp)…